Rutyna jet rozumiana jako „postępowanie według utartych schematów”, które prowadzi do nieoryginalności, banalności, płytkości i wreszcie prostoty oraz prymitywizmu zastosowanych rozwiązań. Takie zachowania nie powinny być wspierane, należy je krytykować i jawnie piętnować. Rutyna może oznaczać również biegłość i fachowość, nabieraną wraz z doświadczeniem zwiększającym się z czasem. Takie zachowania są pożądane przy powtarzaniu czynności odtwórczych.
Rutyna może prowadzić więc, do zachowań pozytywnych lub negatywnych zależenie od celów i oczekiwań kierowanych do grupy, lub jednostki. We współczesnym świecie najważniejszym wyzwaniem jest innowacyjność. Innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania, a inaczej jest to proce, polegający na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania. W tym kontekście rutyna nabiera znaczenia negatywnego, bo spowalnia, a często nawet uniemożliwia osiągnięcie celu najistotniejszego, jakim jest opracowanie nowych idei i dzieł. W obszarze budownictwa i architektury innowacyjność przybierze kształt nowych teorii, stylów i rozwiązań technicznych zarówno w zakresie konstrukcji budowlanych , jak i urządzeń i instalacji stosowanych w budynkach i budowlach.
[zotpressInText item=”DDS2CNPE”] oraz [zotpressInText item=”D56RH2VH”] wskazali, że stereotypy prowadzą do deficytów w działalności członków grup społecznych, które nie mają nic wspólnego z ich prawdziwymi umiejętnościami. [zotpressInText item=”EHJR576S”] wykazał, że działając w warunkach stereotypu grupowego, członkowie grup dostrzegają tendencyjność w danej sytuacji i osobach i percepcja ta wywołuje deficyty w ich zachowaniu, to znaczy przekonanie, że grupa oceniana jest negatywnie, powoduje działania członków grupy poniżej swych możliwości i w rezultacie objawia się lęk przed stereotypem. W tej sytuacji występują dwa zagrożenia stereotypem: a) pogorszenie działania w zadaniach powiązanych ze stereotypem, b) podważenie motywacji w związku z oczekiwaniem, że inni mogą dokonywać stereotypizacji. Przy tym zagrożenia najsilniej oddziałuj na osoby, którym najbardziej zależy na danej dziedzinie. Tak więc paradoksalnie, najlepsi studenci mogą coraz bardziej zaniedbywać naukę, jeśli dokonają dezidentyfikacji w tej dziedzinie, uciekając przed lękiem skojarzonym z negatywnymi oczekiwaniami wobec grupy. Ze strachu przed spełnieniem stereoptypu, że grupa jest „głupia”, nawet najmądrzejsi spośród nich mogą zacząć wycofywać się ze wszelkich działań intelektualnych.
Literatura
[zotpressInTextBib style=”apa” sortby=”author” sort=”ASC” title=”yes”]
